دیدگاه من در رابطه به احزاب سیاسی جدید التاسیس
من هیچگاهی در مورد احزاب جدید التاسیس نمی توانم خوشبین باشم، چون این احزاب کماکان به همان روش قدیم رهبری می شود، همه گی این احزاب به همان روش سنتی رهبر محور اند، دموکراسی در این احزاب جدید و تازه به میدان آمده هیچ جایگاهی ندارد، رهبر حزب همان کسی که در اول رهبر بوده هنوز هم رهبر است و ممکن است تا سالهای سال رهبر بماند و اگر بمیرند ممکن است پسران شان مانند پسر استاد عرفانی و سیدحسین انوری به مسند رهبری حزب میراثی پدر تکیه بزند. این روش رهبری مبتنی بر مقتضای حال نیست. بلکه روشهای قدیم رهبری این طور بوده است که همه بر محور رهبری ثابت گرد می آمدند، اما در زمان حاضر شرایط فرق کرده است، راز رشد یک حزب این است که تمام اعضای آن بتوانند خودشان را در آیینه ای تصامیم حزب و در ترکیب رهبری حزب ببینند، در احزاب جدید و رهبر محوری که در این اواخر در افغانستان به فعالیت آغاز نموده اند تصور این سخت است که یک عضو بعد از پنج الی ده سال خدمت در این احزاب بتواند بر مسند رهبری حزب تکیه بزند. اصلا چنین تصوری ممکن نیست. بنابر این در زمان حاضر رشد چنین احزابی دور از تصور است و کماکان به این باورمند می شوم که احزاب سنتی و سابقه با همان رهبری سنتی هم چنان بر سرقدرت باقی می مانند و همچنان نفوذ و جایگاه شان رو به تزاید خواهند بود. برعکس احزاب جدید التاسیس در محدوده همان افراد اولی باقی میمانند و حتی در مسایل بزرگتر سیاسی بعضی از اعضای این احزاب تازه تاسیس از این حزب تازه به عنوان مشق سیاسی استفده کرده و با گرفتن یک سلسله امتیاز از احزاب سنتی و سابقه به آن حزب پیوسته است و جایگاه بسیار کلیدی تری دست یافته است. هیچ اتفاق نافتاده که یکی از اغضای ارشد حزب سابقه و با همان رهبری سنتی به حزب جدیدالتاسیس و تازه به دوران آمده پیوسته باشد. دلیل اش هم این است که این احزاب توانایی چنین معاملاتی را ندارد و از سویی دیگر به دلیلی که نتوانسته به مسایل حال پاسخگو باشد نزد طبقه جوان و دانش آموخته ای که تازه می خواهد وارد میدان سیاست شود نیز محبوبیتی چندانی ندارد. به این دلیل محبوبیتی ندارد که نسل جوانی که می خواهد با حزبی فعالیت سیاسی را آغاز نماید، می خواهد در آینده ای حزب بتواند خودشان را در آیینه تصامیم اساسی حزب و در آیینه ای رهبری حزب ببینند که این خواست آن ها در همان مرحله ای اول رجوع به این احزاب پاسخ منفی در یافت می نماید. نسل جوان افغانستان توقع دارند با حزبی فعالیت حزبی و سیاسی را شروع کنند که روش رهبری آن دوره ای باشد یعنی یک فرد همیشه به عنوان رهبر «جوان، توانا و خردمند» نباشد. رهبری حزب باید بر اساس انتخابات آزاد و به روش دموکراتیک قابل تغییر باشد و گرنه احزابی که رهبری اش میراثی قلمداد شود هیچ دلچسپی ای برای طبقه ای جوان کشور ندارد.
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر ۱۳۹۶ساعت 15:10 توسط نجیب الله خلیلی«تشنه» |
ما را در سایت میچید دنبال میکنید
برچسب: التاسیس, نویسنده: بازدید: 67